Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα keywords. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα keywords. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Δευτέρα 19 Μαρτίου 2012

Περί Λέξεων


      Οι λέξεις, είναι κωδικοί. Σύμβολα, που διευκολύνουν την επικοινωνία μεταξύ ανθρώπων. Για να δημιουργήσουμε λέξεις, δημιουργήσαμε πρώτα μία βάση, τα γράμματα ( α, β, γ, δ, ε, ζ, η, θ, ι, κ, λ, μ, ν, ξ, ο, π, ρ, σ, τ, υ, φ, χ, ψ, ω, a, b, c, d, e, f, g, h, i, j, k, l, m, n, o, p, q, r, s, t, u, v, w, x, y, z ). Επιλέγοντας τα σωστά γράμματα, συνθέτουμε μία λέξη, μία πρόταση, μία παράγραφό, ένα κείμενο.
      Στο internet (διαδίκτυο), υπάρχουν μερικές λέξεις-κλειδιά (keywords) που εμφανίζονται συχνότερα, ανάλογα με τη μηχανή αναζήτησης που χρησιμοποιούμε. Παρακάτω παραθέτω μερικές:
sport, sex, man, woman, greece, university, land, nature, religion, old, art, ελληνικό, georgia, USA, 2012, January, February, March, April, May, June, July, August, September, October, November, December, minute, windows, office, human, about, car, body, and, or, download, up, day, month, good, facebook, google, any, free, what, now, home, photos, images, 2011, the.

Παρασκευή 26 Αυγούστου 2011

Περί ερωτημάτων

  

   Το ρήμα "ερωτώ", προέρχεται από το ρήμα ερέω - ερέ(F)ω (το βλέπουμε ήδη στον Όμηρο: («ἐρέων γενεήν τε τόκον τε», Ομ. Οδ.· «ἀλλ’ ἄγε δή τινα μάντιν ἐρείομεν ἢ ἱερῆα», Ομ. Ιλ.) και σημαίνει αναζητώ, ερευνώ, ψάχνω, ρωτώ [πβ. το αντίστοιχο στην ιων. είρωμαι]. Η ερώτηση δηλαδή, είναι η αναζήτηση μιας αλήθειας, μιας απάντησις που να λύνει την απορία μας. 

     Με πόσα ερωτήματα άραγε είμαστε φορτωμένοι, πόσα ερωτήματα κουβαλάμε από την έναρξη της ζωής μας και μέχρι τη λήξη της; "Γιατί μαμά;", "Γιατί μπαμπά;", οι πρώτες μας απορίες απλές και εύκολες ( τις περισσότερες φορές ) στην απάντησή τους. Κι έπειτα κι άλλες, κι άλλες... Κι ενώ απαντάς τη μία, σα Λερναία Ύδρα "γεννιούνται" περισσότε-ρες. Ερωτήματα απλά, αλλά και κρίσιμα. Ερωτήματα που καθορίζουν την πορεία της ζωής μας, αλλά και προσπαθούν να απαντήσουν τη "συνέχεια" της. "Να δεχτώ αυτή τη δουλειά;", "Κάνει αυτή η κοπέλα για μένα;". Υπαρξιακά και μεταφυσικά ερωτήματα. "Πώς ήρθαμε στον κόσμο;", "Πια είναι η αποστολή μας;", "Είμαστε μόνοι μας στο σύμπαν;", "Υπάρχει άλλη ζωή;", και αμέτρητα ακόμα ερωτήματα.

     Το κακό με τα ερωτήματα, είναι πως στο τέλος εθιζόμα-στε σ' αυτά, όπως με το τσιγάρο και τα ναρκωτικά, και ξεχνάμε να ζήσουμε τη ζωή μας.Τα ερωτήματα, είναι αυτά που οδήγησαν στην εξέλιξη του ανθρώπου, αλλά μήπως είναι κι αυτά που θα τον καταστρέψουν; Και ποιος δεν θα ήθελε να σταματήσει αυτή τη ροή των ερωτημάτων και να ζήσει μια ήρεμη ζωή χωρίς να πρέπει να δώσει απαντήσεις. Ποιος δεν έχει νοσταλγήσει αυτή τη γαλήνη;( αν την έχει δοκιμάσει ποτέ!!!)

Ελληνικών το φιλοσοφείν.....

Δευτέρα 13 Ιουνίου 2011

Περί γνώσεως

   Στις αναζητήσεις του ανθρώπου ανά τους αιώνες, πρωτεύουσα θέση και σημασία είχε η ανακάλυψη της γνώσης. Η έννοια της γνώσης είναι άπειρη, αέναη και φανταστική. Είναι άπειρη, γιατί δεν περιορίζεται, είναι ελεύθερη. Είναι αέναη και διαχρονική, γιατί είναι το ποθούμενο κάθε γενιάς ανθρώπων, και τότε και τώρα. Και είναι φανταστική γιατί έχει άμεση σχέση με το νου.  Ο νους, είναι το όργανο που αποκτάμε και αντιλαμβανόμαστε τη γνώση, όπως είναι το αυτί για την ακοή και το μάτι για την όραση. Η γνώση είναι το ιδιαίτερο γνώρισμα που μας ξεχωρίζει από τα ζώα. Είναι σύνθετη και αστείρευτη. 
   Ο Σωκράτης, ο μέγας αρχαίος πρόγονός μας, έγινε γνωστός στην οικουμένη με το λυτό και ουσιώδες "εν οίδα ότι ουδέν οίδα". Μήπως στο τέλος και με την πάροδο των ετών μας, κι εμείς δεν καταλήγουμε σ' αυτό το συμπέρασμα;
   Οι πρωτόπλαστοι, "έπεσαν" από τον παράδεισο, γιατί έφαγαν το μόνο καρπό που τους απαγορεύτηκε, από το "Δέντρο της Γνώσης". Και μία από τις οδούς της επιστροφής στον παράδεισο, περνάει από εκεί ( Μακάριοι οι πτωχοί το πνεύματι...). 
   Η γνώση είναι μία αρετή, που όποιος την κατέχει, προοδεύει. Προηγείται δηλαδή έναντι των "αντιπάλων". Η γνώση του πολέμου σε κάνει καλό στρατηγό, η γνώση της ιατρικής σε κάνει καλό θεραπευτή,  η γνώση του καλού σε βοηθάει να ξεχωρίζεις το κακό, η γνώση του ανθρώπου σε κάνει καλό άνθρωπο, κ.ο.κ. "Βοηθός" της γνώσης είναι η εμπειρία, η "εξ ιδίων τα αλλότρια" δηλαδή. 
   Συνεχώς την αναζητάμε, και ποτέ δεν είναι αρκετή. Το θέμα με τη γνώση, είναι ο λόγος που την αναζητούμε. Θέλουμε να τα μάθουμε, να τα ξέρουμε όλα, διότι έτσι θεωρούμε ότι θα είμαστε ανίκητοι. Κι αυτό είναι το λάθος μας. Ο ανταγωνισμός, μας κάνει ακόρεστους, φοβισμένους και αγχώδεις. Η απόκτησή της δε μας ηρεμεί, δε μας κάνει καλύτερους. Ίσως γιατί στο τέλος διαπιστώνουμε ότι δεν είναι αυτό που έπρεπε να θέλουμε. Ψάχνουμε την "εξωτερική" γνώση και για τον λάθος σκοπό. Επικίνδυνος συνδυασμός. Θέλουμε να γνωρίζουμε τη γνώση του άλλου για να τον ελέγχουμε. Θέλουμε να αποκτήσουμε τη γνώση των επιστημών για να ελέγχουμε. Θέλουμε να έχουμε τη γνώση  του τι μας περιμένει μετά θάνατο, για να έχουμε τον έλεγχο.
    Είναι πλέον φανερό ότι ο τρόπος που ψάχνουμε τη γνώση είναι λάθος. Μέσα μας πρέπει να δούμε, "εσωτερικά". Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι στο διασημότερο μαντείο της αρχαιότητας, η σημαντικότερη φράση είναι το "Γνώθι σαυτόν". Τον εαυτό μας πρέπει να γνωρίσουμε και αυτόν να ελέγχουμε κατ' αρχήν. 
Ελληνικών το φιλοσοφείν............

Κυριακή 15 Απριλίου 2007

Περί ού ο Λόγος


   Λένε ότι τα γραπτά μένουν και τα λόγια χάνονται. Είναι μία άποψη, που αρχίζω να μην αποδέχομαι και θα προσπαθήσω να επιχειρηματολογήσω..
   Ο προφορικός Λόγος, ήταν η πρώτη μορφή Λόγου από γενέσεως του ανθρώ-που. Στην αρχή δημιουργήθηκαν οι φωνές, δηλαδή τα φωνήεντα α,ε,η,ο. Η συνεν-νόηση, βασιζόταν στον ήχο που παραγόταν από την εκφώνηση του κάθε γράμματος, και οι διαφορές βασίζονταν στο "σύρσιμο' του ήχου. Στη συνέχεια προστέθηκαν μερικά σύμφωνα ( συμ-φωνα > συν-φωνήεντα ) για την καλύτερη διάκριση του νοήματος των ήχων.Οι παραγόμενες λέξεις ήταν προσπάθεια μίμησης των ήχων που ακούγονταν στη φύση. Γάββ - Γάβγισμα, Μουυ - Μουγκρητό, θρρρ - Θρόισμα, κ.λ.π. Στην πορεία του χρόνου, δημιουργήθηκαν άπειρες λέξεις και ο αριθμός των γραμμάτων οριστικοποιήθηκε, και πήρε τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.
   Αν θεωρήσουμε ότι στην αρχή ειπώθηκε ένα γράμμα - ήχος, στην πορεία Λόγος τον Λόγο, φτάσαμε στο σήμερα. Σε κάθε γενιά ανθρώπων δηλαδή προσετίθετω κάποιο ή κάποια γράμματα - ήχοι. Έμενε κάτι να θυμίζει και να συμπληρώνει τον προηγούμενο.
Οπότε και ο προφορικός Λόγος μένει, όχι βέβαια στην ποσότητα του γραπτού. Ο προφορικός Λόγος παλιά, και μερικές φορές και σήμερα, είχε την ίδια αν όχι μεγαλύτερη αξία από τον γραπτό. Ο προφορικός Λόγος ήταν συμβόλαιο.
   Ο Λόγος είναι η γλώσσα που μιλάνε οι κάτοικοι κάποιας χώρας. Ο Λόγος μας ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους κατοίκους αυτού του πλανήτη. Ο Λόγος είναι ο κωδικός επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Ο Λόγος είναι διαμορφωμένος αέρας, βγαίνει από τα πνευμόνια διαμορφώνεται στον εγκέφαλο και εκτονώνεται από το στόμα. Ο Λόγος είναι η αιτία που ψάχνει αφορμή. Ο Λόγος μας κρατάει ζωντανούς. Η ιστορία γράφτηκε από συγκεντρωμέ-νους προφορικούς Λόγους.
   Ο Λόγος δεν διαμορφώνεται μόνο, αλλά πολλές φορές παραμορφώνεται, περιορίζεται ή επιβάλλεται. Ο Λόγος όταν χάνει την ελευθερία του δεν έχει αξία.
   Ο Λόγος είναι η αρχή, αυτό που ενεφύσυσε ο θεός στον άνθρωπο για να του δώσει ζωή, και τέλος, ώς μεταθανάτιος βρόγχος.
   Αφορμή γι αυτό το ανάγνωσμα, ήταν το τραγούδι των αδερφών Κατσιμίχα "Σχήμα Λόγου".
Ελληνικών το φιλοσοφείν......

Πέμπτη 8 Μαρτίου 2007

Περί στερη - τικού Α


   Έχει πέσει στα χέρια μου αυτές τις μέρες, και διαβάζω, ένα βιβλίο με τίτλο " Το Θείο Ελληνικό αλφάβητο". Το διαβάζω αργά, λόγω περιο-ρισμένου ελεύθερου χρόνου, και νομίζω πώς έχει καταφέ-ρει το σκοπό του. Μ' έχει βάλει στο "τρυπάκι", να σκέφ-τομαι και να αναρωτιέμαι για τη γλώσσα μας. Δεν είναι λέει τυχαία, ούτε η σειρά των γραμμάτων στην αλφαβήτα, ούτε το σχήμα τους. Παρά είναι κώδικας επικοινωνίας, με συγκεκριμένη σημασία, και συγκεκριμένο παραλήπτη. " Ο έχων νουν αθροιζέτω...". Στα αρχαία, αλλά και τα παλιά χρόνια, αναφέρει, ο κόσμος ζούσε μέσα στη φύση όπου οι ήχοι ήταν άπειροι, κι έτσι η δημιουργία λέξεων ήταν πλούσια και συνεχής. Σήμερα, που ζούμε κλεισμένοι σε κλουβιά, (εντός κι εκτός εισαγωγικών), η δημιουργία χάθηκε και αντικαταστάθηκε από την παπαγαλία, τη μίμηση και την αδράνεια. Δεν έχουμε ερεθίσματα, κι έτσι δεν αντιδρούμε.

   Οι λέξεις που αρχίζουν από Α στερητικό δηλώνουν κάποια απώλεια. Τουλάχιστον οι περισσότερες. Παραδείγματος χάριν, άκομψος είναι αυτός που δεν είναι κομψός, αόμματος αυτός που δεν έχει όραση, άπειρος αυτός που δεν έχει πείρα αλλά κι αυτός που δεν έχει όρια, ακούραστος αυτός που δεν κουράζεται, αθάνατος αυτός που δεν πεθαίνει, κ.ο.κ. Η ετυμολογία μιας λέξης, και η μελέτη της προέλευσής της είναι κάτι μαγικό. Είναι η σωστή αποκωδικοποίηση του μηνύματος. Ποτέ δεν κατάλαβα, τι δουλειά έχει το Α το στερητικό στην αλήθεια, την αγάπη, στους αγγέλους, και σε πολλές ακόμα λέξεις. Ψάχνοντας στο λεξικό για την αλήθεια διαβάζω: γνώση σύμφωνη με την πραγματικότητα, και η έκφραση, η διατύπωσή της/ αυτό που το πνεύμα μπορεί και πρέπει να παραδεχτεί, γνώση με αναμφισβήτητη αξία/ η πραγματικότητα.. Εγώ την αναλύω σε Α-λήθεια= Α-λήθη, αυτό που δεν λησμονιέται - ξεχνιέται. Για την αγάπη διαβάζω: συμπάθεια, τρυφερότητα, ενδιαφέρον για κάποιον / έρωτας / το πρόσωπο που αγαπάμε / αφοσίωση σε κάτι, πάθος, μεγάλο ενδιαφέρον για κάτι / χάδια (αγάπες). Γνωρίζω ότι οι αρχαίοι πρόγονοί μας, όταν ήθελαν να πουν σ' αγαπώ, έλεγαν λαυώ σε, εξού και το I Love. 
   Δυστυχώς, εκτός του ότι οι λέξεις χάσανε την τονικότητά τους, και τα τέσσερα πνεύματα απεβίωσαν εις κύριον, (τα τρία από αυτά, και το τέταρτο είναι πολύ σοβαρά τραυματισμένο), δεν μπορώ να βρω λεξικό ετυμολογικό, που να αναλύει τις λέξεις μέχρι γράμματος.
   Έχουμε μια πλούσια γλώσσα, αλλά όπως διάβασα στο βιβλίο αυτό, και σωστά αναφέρει, η λέξη "καλό", έχει αντικαταστήσει πολλές άλλες όμορφες λέξεις, κι έτσι αντί να πούμε ευανάγνωστο βιβλίο, λέμε καλό βιβλίο, αντί να πούμε εύγευστο φαγητό, λέμε καλό φαγητό, κ.ο.κ.
   Ας κάνουμε μια προσπάθεια να δημιουργήσουμε καινούριες λέξεις, δεν είναι δύσκολο, λίγη σκέψη θέλει. Ας ενεργοποιήσουμε και τα εγκεφαλικά μας κύταρρα, για κάτι χρήσιμο.

Ελληνικών το φιλοσοφείν.......


Τρίτη 6 Φεβρουαρίου 2007

Περί έρωτως




"Έρως ανίκατε μάχαν,
Έρως, ός εν κτήμασι πίπτεις,
ός εν μαλακαίς παρειαις
νεάνιδος εννυχεύεις,
φοιτας δ' υπερπόντιος εν τ' αγρονόμοις αυλαις'
και σ' ούτ' αθανάτων φύξιμος ουδείς
ούθ' αμερίων σε γ' ανθρώπων' ο δ' έχων μέμηνεν.
σύ και δικαίων αδίκους
φρένας παρασπας επί λώβα'
σύ και τόδε νεικος ανδρών
ξύναιμον έχεις ταράξας.
νικα δ' εναργής βλεφάρων ίμερος ευλέκτρου
νύμφας, των μεγάλων πάρεδρος εν αρχαις
θεσμων' άμαχος γαρ εμπαίζει θεός Αφροδίτα.
νυν δ' ήδη γώ καυτός θεσμων
έξω φέρομαι τάδ' ορών, ίσχειν δ'
ουκέτι πηγάς δύναμαι δακρύων,
τόν παγκοίταν όθ' ορω θάλαμον
τήνδ' Αντιγόνην ανύτουσαν"
"Σοφοκλέους Αντιγόνη"

Παρασκευή 26 Ιανουαρίου 2007

Περί ελευθερίας


"...............................................
Απ' τα κόκκαλα βγαλμένη
των Ελλήνων τα ιερά
και σαν πρώτα ανδρειωμένη
χαίρε ώ χαίρε ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ"
   Ένα μέρος από τον τεράστιο ύμνο είς την ελευθερία του ποιητή μας Διονυσίου Σολωμού, που μελοποίησε ο Μαντζάρος.
   Από τα αρχαία χρόνια θυμάμαι, σχεδόν πάντα αγωνιζόμασταν, ώς Έλληνες, για την διατήρηση ή την απόκτηση της ελευθερίας μας. Οι Πέρσες (σημερινοί Ιρανοί) είχαν τρελλαθεί να επιτίθενται, μήπως και καταφέρουν και υποτάξουν τους "λίγους" προγόνους μας. Μέχρι που ο Δαρείος είδε τον Μεγάλο Αλέξανδρο, και όπου φύγει φύγει. Μετά στο Βυζάντιο, είχαμε φράγκους, Μογγόλους, και πολλούς ακόμα, μέχρι να καταλήξουμε στο 1453 και τους Τούρκους του Μωάμεθ του πορθητή, που κατέλαβαν την Κωνσταντινούπολή μας, και μας είχαν 400 ΧΡΟΝΙΑ!!!!! υπόδουλους, ανήμπορους να καλλιεργήσουμε πολιτισμό. Και αφού μετά από πολλές προσπάθειες ΗΡΩΩΝ (και σ' αυτούς φυσικά δεν συμπεριλαμβάνονται οι πολιτικοί) ελευθε-ρωθήκαμε και κάναμε κράτος, περάσαν μερικά χρόνια και φτάσαμε στο 1912 (άν θυμάμαι καλά) Α' παγκόσ-μιος. Μετά ήρθε το 1922, θλιβερή χρονιά. Και ο πόλεμος ξανάρχισε το 1940 ( Β' παγκόσμιος ) με τους Ιταλό - Γερμανό - Γιαπωνέζους. Μετά ήρθε η Χούντα και τέλος η μεταπολί-τευση μέχρι σήμερα.
   Εν περιλήψη και συντόμως, αυτό ήταν ένα μέρος της ιστορίας μας. Όπως βλέπουμε και πιστεύω γνωρίζουμε, τα χρόνια που είμασταν ελεύθεροι ήταν πολύ λίγα.
   Άραγε σήμερα είμαστε ελεύθεροι; Μπορούμε να πούμε καλημέρα σε όποιον θέλουμε χωρίς να φοβόμαστε ( και η ντροπή είναι φόβος ); Μπορούμε να αγαπήσουμε χωρίς να φοβόμα-στε; Μπορούμε να ζήσουμε την κάθε στιγμή χωρίς περιορισμούς; Μπορούμε να λέμε ελεύθερα ότι θέλουμε, χωρίς βέβαια να προσβάλλουμε; Μήπως είμαστε αιχμά-λωτοι, σ' ένα κλουβί με τεχνητές συνθήκες διαβίωσης, όπως το πουλάκι στη φωτογραφία, όπου άλλοι καθορίζουν το τί λέμε, πόσο τρώμε και πίνουμε, και ως ποιό ύψος θα πετάξουμε; Μήπως είμαστε αιχμάλωτοι του χρόνου, των ιών και των ασθενειών, των προκαταλήψεων και της κοινωνικής κατακραυγής;
   Στο στρατό με είχαν γεμίσει με αριθμούς. Άλλος για το όπλο, άλλος για την ξιφολόγχη, είχα Α.Σ.Μ. Στη πολιτική ζωή μου, πάλι αριθμοί. Αριθμός αστυνομικής ταυτότητας, Α.Φ.Μ., αριθμός μητρώου ΙΚΑ, αριθμός τραπέζης, αριθμός στο ρολόι της ΔΕΗ. Τελικά ξέχασα τ' όνομά μου. Μας βλέπουν σαν αριθμούς και ψήφους. Ούτε κόμματα, ούτε ομάδες αθλημάτων, ούτε ανθρώπους.
   Πόσο ελεύθεροι είμαστε αφού, όταν πείς μια καλημέρα θα σε κοιτάξουν με απορία και ίσως σε βρίσουν κι όλας. Αφου για να κάνεις έρωτα χρειάζεσαι πιστοιητικό υγείας για να είσαι σίγουρος. Αφού φοβάσαι να αγαπήσεις γιατί δεν ξέρεις τι θα σου ξημερώσει. Όταν όποιον και να δείς, συνέχεια θα κοιτάει το ρολόι του.
   Μας έχουν γεμίσει και με εθιστικά προϊόντα, και γίναμε απόλυτα υποχείριά τους. Τσιγάρα, ναρκωτικά, ποτά. Μας βγάζουν κάθε μέρα και άλλο είδος να νοσεί. Πρώτα οι αγελάδες, μετά τα πτηνά, μετά τα ψάρια.
   Για να μην αναφέρω την πορνεία και τα παιδιά, στα φανάρια κι όχι μόνο.
   Είμαστε άραγε ελεύθεροι; Μήπως είναι καιρός να πάρουμε τα όπλα ξανά;
Ελληνικόν το φιλοσοφείν...

Πέμπτη 18 Ιανουαρίου 2007

Περί πλάνηση


   Αυτές τις μέρες, διαβάζω ένα βιβλίο με τίτλο "Εξωγήινη αρχαιο-λογία". Ταυτόχρονα, τις ώρες που δεν διαβάζω, συναρμολογώ ένα παζλ με θέμα το ηλιακό μας σύστημα και τους πλανήτες. Συνέπεια αυτών των δύο, ήταν να ξαναρχίσω να αναρωτιέ-μαι και να επεξεργάζομαι τα γνωστά φιλοσοφικά ερωτήματα. Είμαστε ά-ραγε μόνοι μας σ' ολόκληρο το αχα-νές αυτό σύμπαν; Μας έχουν επι-σκεφτεί εξωγήινοι; Επικοινωνούμε α-κόμα μαζί τους; Πώς φαίνονται; Είναι όντως τα τέρατα που βλέπουμε στα έργα επιστημονικής φαντασίας;
   Θα ήθελα να συνταξιδέψετε μαζί μου, σ' ένα "αστρικό" ταξίδι. Πάμε;
   Ανοίγω την πόρτα του σπιτιού μου, και ξεκινάω μία οραματική και φανταστική πορεία. Προχωρόντας, βρίσκω άλλη μία πόρτα. Την ανοίγω, και βγαίνοντας αφήνω πίσω μου την Ελλάδα. Μετα από λίγο, κι άλλη πόρτα. Περνόντας από μέσα της, αφήνω πίσω μου την Ευρώπη. Στην επόμενη πόρτα, βρίσκομαι εκτός Γής. Πλανιέμαι στο διάστημα, και συναντώ πρώτα τη Σελήνη, το δορυφόρο μας. Στη συνέχεια και οι άλλοι πλανήτες του ηλιακού μας συστήματος. Ο Ερμής, η Αφροδίτη, ο Άρης, ο Δίας, ο Κρόνος, ο Ουρανός, ο Ποσειδώνας και ο "άσωτος" Πλούτωνας που μάλλον απομακρύνθηκε λίγο. Εννέα πλανήτες, ο ζωοδότης Ήλιος, οι δορυφόροι τους, κομήτες, μετεωρίτες, αστρική σκόνη και αστρικά σκουπίδια, τεχνητοί δορυφόροι και πύραυλοι. Ένα αχανές σύνολο, που δεν έχει αρχή και τέλος, ή μήπως έχει; Όπως και να 'ναι, φεύγω από το Γαλαξία μας, και βρίσκω κι άλλους, με Ήλιους, πλανήτες, κ.λ.π. Το ταξίδι μάλλον θα συνεχιστεί για πάρα πολύ ακόμα, και δεν ξέρω, όπως και κανείς άλλος, πού θα φτάσει, τί θα συναντήσει ενδιάμεσα, και τί με περιμένει στο τέλος του.
   Σε όλο αυτό, που οι αρχαίοι πρόγονοί μας, το ονόμασαν Ουρανό, ένα στερέωμα που πλανάται πάνω από το κεφάλι μας και μας περιβάλλει, πόσο λογικό είναι να είμαστε μόνοι μας; Λένε ότι ο άνθρωπος μετρά στη Γή 5.000 - 8.000 έτη παρουσίας, και πολλά λέω, σύμφωνα μ' αυτά που μάθαμε στο σχολείο και σύμφωνα μ' αυτά που μας λένε οι "διανοούμενοι".
   Άν μας επισκεπτόταν, κάποιος μή γήινος, θα το μαθαίναμε ποτέ; Και ποιός ο λόγος να το μάθουμε, και ποιά η διαφορά; Ας είμαστε στο σκοτάδι, και ας "τρώμε" ότι μας ταϊζουν. Υπάρχουν πολλοί που ζούν παρασιτικά, βασισμένοι στην αμάθεια και ημιμάθεια των άλλων. Δεν είναι βολικό να γνωρίζουμε όλη την αλήθεια. Ποιός έχτισε τις πυραμίδες, τα κυκλώπεια τείχη; Πώς κινούνταν τα πλοία των Φαιάκων χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση; Πώς γνωρίζαν οι αρχαίοι υμών "πρωτόγονοι" πρόγονοι τόσο ακριβή στοιχεία για τη Γή και όλο το σύμπαν; Τί σημαίνουν αυτές οι παράξενες βραχο-γραφίες που ανακαλύπτουμε συνέχεια;
   Τα ερωτήματα δεν τελειώνουν, και οι απαντήσεις θέλουν έρευνα που ίσως τρομάζει.
   Αλλά, πίστευε και μή, ΕΡΕΥΝΑ....
Ελληνικόν το φιλοσοφείν......

Πέμπτη 11 Ιανουαρίου 2007

Περί κωδικών γλώσσης

   Η γλώσσα λένε, κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει. Και είναι αλήθεια. Είναι αυτή η συγκέντρωση συγκεκριμένων ήχων, που μπορεί και έναν Γολιάθ να τον γονατίσει, αλλά και έναν Δαυίδ να τον θεριώσει.
   Η γλώσσα, είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά ενός λαού, που τον ξεχωρίζει από τους άλλους. Και είμαστε τόσο τυχεροι, αλήθεια, που είμαστε κληρονόμοι της ελληνικής γλώσσας. Είναι ευχή και κατάρα. Είναι ίσως η μοναδική στον κόσμο, με τόσες διαφορετικές διαλέκτους  Κρητική, Ποντιακή, Δημοτική, Επτανησιακή, Αιγιακή, και ο δρόμος είναι ανόριος. Μπορείς να βρείς χωριά με ελάχιστη απόσταση μεταξύ τους, των οποίων οι κάτοικοι να μιλούν διαφορετικά.
   Η γλώσσα, ξεχωρίζει από άνθρωπο σε άνθρωπο, από άνδρα σε γυναίκα, από ενήλικα σε παιδί. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν μπορούν να πούν το Ρ ή το Σ.
   Η γλώσσα μεταφέρει συναισθήματα, διαθέσεις.
   Υπάρχει η ομιλητική γλώσσα αλλά και η γλώσσα του σώματος. Αυτή που ήσυχα και μέσα από τη σιωπή επικοινωνεί.
   Η γλώσσα ξεχωρίζει τις γεύσεις. Το πικρό, το γλυκό, το ξινό και το αλμυρό.
  Η γλώσσα μας δυστυχώς σβήνει και χάνεται. Θα μείνει μόνο στα γραπτά σαν ανάμνηση.    
  Ευτυχώς που είναι και οι ξένοι φιλέλληνες που έχουν ζήλο να μάθουν όσα μπορούν περισσότερα για και από τη γλώσσα μας. Ευτυχώς που οι περισσότερες ορολογίες των περισσοτέρων επιστημών, είναι ελληνικές. Ευτυχώς που οι πλανήτες και οι Η/Υ μιλούν ελληνικά. Ευτυχώς το kiss me, είναι το κείσων 'με, και το love είναι το λαυώ. Το yunan είναι οι Ίωνες και το Compact Disc ο σύμπακτος δίσκος.
Ελληνικών το φιλοσοφείν....................

Δευτέρα 18 Δεκεμβρίου 2006

Περί Ελλήνων Γλώσσα

   Είναι ένα από τα χαρακτηριστικά που ξεχωρίζει τα έθνη και τους λαούς. Έχει ιδιώματα και τοπικές διαλέκτους. Είναι αργκό, καθαρεύουσα, αρχαία, δημοτική ή ξένη. Η γλώσσα, εκτός από ύλη, μέρος του σώματός μας, είναι και πνεύμα, πνοή. Θυμηθείται τα αρχαία τέσσερα πνεύματα: οξεία "΄", περισπωμένη "~", ψιλή "'" και δασεία "`".
   Είμαστε αλήθεια τυχεροί που κληρονομήσαμε ένα τέτοιο θαύμα. Η γλώσσα μας με τα 27 γράμματά της (α, β, γ, δ, ε, f (δί-γαμμα), ζ, η, θ, ι, j, κ, λ, μ, ν, ξ, ο, π, ρ, σ, τ, υ, φ, χ, ψ, ω, s ) , είναι ατελείωτη, ακό-ρεστη και παραγωγική. Δημιουργεί λέξεις αυτόματα, λέξεις καινούριες που τις προφέρουμε χωρίς να πολυσκεφτούμε. Είναι ο κώδικάς μας, που μόνο με τη λογική αποκρυπτογρα-φείται. Από τους αριθμούς προήλθαν τα γράμματα, και οι αριθμοί από το μηδέν 0 και το ένα 1.
   Η ετυμολογία των λέξεων είναι πρόκληση και διασκέδαση. Τί θα πεί μηδέν και από πού προέρχεται; ΜΗΔΕΝ- ΜΗΤ' ΕΝ - ΟΥΤΕ ΕΝΑ - ΚΑΝΕΝΑ - 0. Τί θα πεί Αφροδίτη; Αυτή που αναδύθηκε από τον αφρό. Τί θα πεί Ελλάς; ΕΛΛΑΣ - ΕΛ+ΛΑΣ - ΕΛ=ΗΛΙΟΣ+ΛΑΣ=ΠΈΤΡΑ - Ηλιακή Πέτρα. Τί σχέση μπορεί να έχει ο ΗΛΙΟΣ, η ΕΛΙΑ,το ΛΑΔΙ και η ΕΛΛΑΔΑ; Τί σημαίνει Άγιος; ΑΓΙΟΣ - Α+ΓΙΟΣ - Α στερητικό+ ΓΗΙΝΟΣ, αυτός που έχει υπερβεί τα γήινα και είναι πνευματικός. Τί σχέση είχαν ο ΑΡΗΣ και ο ΑΔΗΣ, η ΗΡΑ και η ΡΕΑ; Μήπως ήταν το ίδιο πρόσωπο; Τί σημαίνει Ηρακλής; ΗΡΑΚΛΗΣ - ΗΡΑ+ΚΛΗΣ - ΗΡΑ + ΚΛΕΩΣ, αυτός που δοξάζει την Ήρα. Τί σημαίνει Περικλής; ΠΕΡΙΚΛΗΣ - ΠΕΡΙ+ΚΛΗΣ - ΠΕΡΙ+ΚΛΕΩΣ, αυτός που περιβάλλεται, εκπέμπει δόξα. Τί σημαίνει Σωκράτης; ΣΩΚΡΑΤΗΣ - ΣΩ+ΚΡΑΤΗΣ - ΕΣΩ+ΚΡΑΤΗΣ, αυτός που κρατεί, ελέγχει τον εσωτερικό του κόσμο ( γνώθις εαυτόν ). Τί σημαίνει ναός; ΝΑΟΣ - ΝΑΥΣ - ΠΛΟΙΟ ( ίσως και διαστημόπλοιο!!!!! ) - ΚΙΒΩΤΟΣ. Τί σημαίνει γιουνάν ( έτσι μας λένε οι Τούρκοι, κι όχι μόνο ); ΓΙΟΥΝΑΝ - JΟΥΝΑΝ=ΙΩΝΕΣ. Τί σημαίνει Ιστανμπούλ ( έτσι λένε οι Τούρκοι, κι όχι μόνο την Κωνσταντινούπολη ); ΙΣΤΑΝΜΠΟΥΛ - ΙΣ+ΤΑΝ+ΜΠΟΥΛ - ΕΙΣ+ΤΗΝ+ΠΟΛΗ, έτσι απαντούσαν όσοι πήγαιναν στην Πόλη, όταν τους ρωτούσαν πού πάτε. Τί σημαίνει cd; CD - C+D - COMPACT+DISC - ΣΥΜΠΑΚΤΟΣ ΔΙΣΚΟΣ. Τί σημαίνει love; LOVE=ΛΑΥΩ ( αρχαίο ρήμα, που σημαίνει αγαπώ).
   Παίρνεις μία λέξη, ας πούμε ΑΚΡΟ, κάνεις αναγραμματισμό και βγάζεις ΚΑΡΟ, και ξανα ΚΟΡΑ. Άλλη λέξη ΑΣΤΕΡΙ, κάνεις αναγραμματισμό και ΣΤΕΡΙΑ.
   Πολλοί είναι οι λαοί που έχουν τη γλώσσα μας σε ιδιάζουσα θέση και τη διδάσκουν στα ανώτερα και ανώτατα εκπαιδευτήριά τους. Κι εμείς λέμε τη θύρα πόρτα, αλλά το παράθυρο δεν το λέμε παράπορτο. Λέμε την πυρά φωτιά, αλλά δεν λέμε φωτοσβεστική αλλά πυροσβεστική. Λέμε το ύδωρ νερό, αλλά δεν λέμε νεροφόρα αλλά υδροφόρα.
   Λέξεις που χάνονται στο παρελθόν, και κανείς δεν αναζητά να μάθει την προέλευσή τους. Και η γλώσσα ήταν που μας κράτησε στα τετρακόσια χρόνια σκλαβιάς στους Τούρκους, αυτή μας μεταφέρει τον τρόπο ζωής των προγόνων μας, τις ανακαλύψεις τους, με αυτήν θα μεταφέρουμε κι εμείς τα δικά μας δεδομένα, άν δεν την αλλοιώσουμε ανεπανόρθωτα.
Ελληνικόν το φιλοσοφείν....

Τρίτη 14 Νοεμβρίου 2006

Περί υδάτων



   Το νερό, καθαρό ή θολό, αλμυρό ή γλυκό, άχρωμο ή χρωματισμένο, πόσιμο ή μή, κα-λύπτει τη μεγαλύτερη επιφάνεια της Γής, του πλανήτη που κα-τοικούμε. Επίσης "καλύπτει" τη μεγαλύτερη επιφάνεια του σώμα-τός μας, κι όχι μόνο του δικού μας. Είναι ίσως η πιθανή αιτία εξαφάνισης των δεινοσαύρων (κα-τακλυσμός). Είναι κι αυτό, όπως και η φωτιά, μεταφορικά, μέσο εξαγνισμού και καθαρίσμού ψυχής( με νερό βαπτιζόμαστε, όπως και ο Χριστός). Μόνο που έχει μεγαλύτερη δύναμη από τη φωτιά, αφού τη σβήνει. Είναι άμορφη ύλη, τουτέστιν δεν έχει σχήμα, ή μάλλον μπορεί να πάρει άπειρα σχήματα.
   Το πόσιμο νερό, τείνει να μειώνεται συνεχώς και με γρήγορους ρυθμούς, όχι τόσο λόγω της ποσότητας, όσο λόγω της ποιότητας. Τα χημικά που χρησιμοποιούμαι καθημερινά, το μολύνουν ανεπανόρθωτα.
   Οι αρχαίοι πρόγονοί μας Έλληνες, ξέροντας τις ιδιότητές του, θεραπευτικές και άλλες, του πρόσδιδαν, ιδιαίτερη σημασία. Οι Νηριήδες, οι γοργόνες, ο Νηρέας, ο Ποσειδώνας, και πολλοί άλλοι, είχαν σχέση σύμφωνα με τη μυθολογία μας, με το νερό. Εμείς δε οι Έλληνες, είμαστε κατ' εξοχήν, συνδεδεμένοι με το νερό. Η Ελλάδα, έχει ίσως τα περισσότερα νησιά στον κόσμο. Οι στόλοι μας, από αρχαιοτάτων χρόνων, έχουν γράψει ιστορία.
   Ο ήχος, η όψη και η οσμή ενός καταρρέοντως νερού, ενός καταρράκτη δηλαδή, προκαλεί τις τρείς πιο βασικές αισθήσεις του ανθρώπου, την ακοή, την όραση και την όσφρηση. Στην αρχιτεκτονική εξωτερικών χώρων, το νερό δίνει μια ξεχωριστή αίσθηση.(Είναι και δικιά μου αδυναμία, η χρήση κατασκευών νερου).
   Το νερό ηρεμεί και γαληνεύει τα πνεύματα("ρίξε λίγο νερό στο κρασί σου").

Σάββατο 4 Νοεμβρίου 2006

Περί φύσεως Νο2 - Τα στοιχεία της Ζωής


   "Η φύση είναι ζωή", και είναι ζωή γιατί πε-ριλαμβάνει τα τέσσερα στοιχεία της ζωής. Δηλαδή το νερό, το χώμα, τον αέρα και τη φωτιά. Τέσσερα στοιχεία πολυερμηνευτικά. Εκτός δηλαδή από την κυριολεκτική τους σημασία, έχουν και πολλές άλλες. Το νερό, μπορεί να αναπαραστήσει κάτι το ρευστό και άμορφο, ή καλύτερα πολύμορφο. Το Άγιο Πνεύμα ας πούμε. Το χώμα, δεν θα μπορούσε να σημαίνει τίποτα πιο εμφανές από το σώμα, κάτι το γήινο, το ανθρώπινο. Ίσον τον Υιό. Ο αέρας, είναι κι αυτός πολύμορφος και ρευστός, αλλά και αόρατος και πανταχού παρών. Ας το παρομοιάσουμε με κάτι το θεϊκό, πνευματικό. Μέχρι τώρα, έχουμε τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα – μέσα στον άνθρωπο ενεργούν όπως ξέρουμε τρεις "διαστάσεις": η ανθρώπινη, η πνευματική και η ψυχική. Μας λείπει η φωτιά, το Πύρ, «το έναυσμα».
   Όταν ο Δίας, κατά την ελληνική μυθολογία, ανέθεσε στον Προμηθέα και τον Επιμηθέα, να φτιάξουν τον άνθρωπο, ο Επιμηθέας τον έφτιαξε σχεδόν τέλειο. Ο Προμηθέας, μη ξέροντας τι να προσθέσει, σκέφτηκε να του δώσει (του ανθρώπου), κάτι που μέχρι τότε είχαν μόνο οι θεοί και που στο μέλλον θα άλλαζε την εξέλιξη. Η φωτιά, όπως σημαίνει και ετυμολογικά η λέξη φωτίζει. Υπάρχει μέσα στη Γή (σώμα), σαν πυρήνας. Σβήνει από το νερό και δυναμώνει με τον αέρα.
   Έχοντας τον Πατέρα, τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα, λείπει η «φώτιση», την οποία έρχεται να συμπληρώσει η φωτιά.
   Η φύση, είναι λέξη ελληνική, τέσσερα γράμματα όχι τυχαία συνδεδεμένα μεταξύ τους. Γιατί άραγε απασχόλησε τόσο πολύ όλους τους αρχαίους ημών προγόνους;

Πέμπτη 26 Οκτωβρίου 2006

Περί φύσεως


   Υπάρχει μία έννοια, χωρίς αρχή και τέλος. Η οποία υπήρχε με άλλη μορφη στο παρελθόν, υπάρχει προσαρμοσμέ-νη στο παρρόν και μάλλον θα υπάρχει διαφορετική και στο μέλλον. Είναι ελκυστική, ευέλικτη, προσαρμοστική, υπομο-νετική μα και εκδικητική. Μας φι-λοξενεί στο παρρόν και την προσ-δοκούμε και στο μέλλον. Μας πα-ρέχει πρώτες ύλες για προστασία, τροφή μα και διασκέδαση.
   Η Φ Υ Σ Η , είναι ένα τέλειο εργοστάσιο, όπου οι εργάτες που απασχολεί, γνωρίζουν εκ γεννηθεις τον σκοπό που πρέπει να επιτελέσουν, και τον επιτελούν σχεδόν αυτόματα. Περιλαμβάνει τη χλωρίδα - δέντρα κωνοφόρα και πλατύφυλλα, θάμνους αειθαλείς και φυλλοβόλους, χόρτα ψυχανθή, και πολλά άλλα είδη - και την πανίδα - αρθρόποδα και θηλαστικά, σπονδυλωτά και ασπόνδυλα, πετούμενα και υδρόβια, και πολλά άλλα. Ο κάθε οργανισμός έχει ένα σκοπό. Τα είδη τις πανίδας, ώς επί το πλείστον, παλεύουν για την επιβίωσή τους. Να μην καταστούν δηλαδή, είδος πρός εξαφάνιση. Τα είδη τις χλωρίδας από την άλλη, ώς επι το πλείστον κι αυτά, απότελούν μία "γέφυρα" για την επίτευξή του σκοπού και τη συνέχεια της πορείας, των ειδών τις πανίδας. Ο κάθε οργανισμός - είτε χλωρίδας είτε πανίδας - γνωρίζει τα βασικά στάδια ανάπτυξής του. Γέννηση, επίτευξη του σκοπού, θάνατος.Το κοινό σημείο όλων σχεδόν των οργανισμών, είναι η παραγωγή οξυγόνου, ενός χημικού στοιχείου απαραίτητου για την ύπαρξη ζωής. Οι οργανισμοί, αποτελουν τη φύση και παράγουν "ζωή". Η φύση δηλαδή είναι ζωή.
   Οι αρχαίοι Έλληνες, οι χριστιανοί, οι κινέζοι, οι μουσουλμάνοι, και σχεδόν όλοι οι λαοί, σαν προσδοκόμμενο τόπο κατάληξης, μετα θάνατων, έχουν μία τέλεια φύση. Οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, το έλεγαν Ιλλύσια πεδία, οι χριστιανοί, το ονομάσαμε παράδεισο, κ.λ.π. Η φύση εκτός του ότι είναι ζωή εν ζωή, είναι ζωή και μετά θάνατων.
   Η φύση, όσο είμαστε εν ζωή τουλάχιστον, εμείς, απαιτεί σεβασμό. Διότι όπως είπα εξ αρχής, είναι εκδικητική. Καίμε τα δάση, με σκοπό το ίδιων όφελος, την οικοπεδοποίησή τους, άμεσο επακόλουθω πλημμύρες και καταστρόφές. Μπαζώνουμε τα ρέματα, για να χτίσουμε αυθαίρετα, άμεσο επακόλουθω πλημμύρες και καταστροφές. Καταναλώνουμε πολεμικό υλικό, οποιασδήποτε μορφής για να "παίξουμε τα στρατιωτάκια", άμεσο επακόλουθω ρύπανση του αέρα, τρύπα του όζοντως, καρκίνος, και άπειρες άλλες αρρώστιες. Το πιάτο της εκδίκησης της φύσης, δεν σερβίρεται κρύο, αλλά καυτό.
   Η φύση μας φιλοξενεί. Εμείς ήρθαμε και θα φύγουμε. Αυτή όπως υπήρχε, με λίγες διαφοροποιήσεις, θα συνεχίσει να υπάρχει. Η φύση δεν είναι υλικό, είναι ιδέα, γι αυτό γοήτευε τους ευφυής αρχαίους ημών προγόνους.