Περί επίκαιρων

     Τι σου είναι ο άνθρωπος......

     Πώς μπορείς να μειώσεις τον πληθυσμό της γης, ώστε να δώσεις περισσότερο χώρο σε λίγους; Πώς μπορείς να κάνεις πειραματόζωα τους ανθρώπους; Πώς μπορείς να μηδενίσεις την αξία της ανθρώπινης ζωής χάριν απόκτησις υλικών αγαθών; Πώς ένας "άνθρωπος", βλέποντας τα τεκταινόμενα στη Γη, κι ενώ μπορεί να αλλάξει την παρούσα κατάσταση, δεν κάνει τίποτα;

     Βρισκόμαστε στο έτος 2011. Μερικές δεκαετίες πριν,  όταν συζητούσαμε για το μέλλον, αυτές τις χρονιές σκεφτόμασταν. Και στις κινηματογραφικές ταινίες, όταν μιλούσαν γι αυτές τις χρονιές, έδειχναν ρομπότ, ιπτάμενα αυτοκίνητα, και ότι άλλο βάζει η φαντασία του ανθρώπου. Κι όμως είμαστε όπως οι πατεράδες μας, οι παππούδες μας, και αρκετοί από τους προγόνους μας.

     Βρισκόμαστε στο έτος 2011. Ένα έτος πριν την καταστροφή του κόσμου και έντεκα έτη μετά την προηγού-μενη καταστροφή του κόσμου.

  Βρισκόμαστε στο έτος 2011. Στην Αφρική κόσμος χάνεται, πεθαίνει, ξεσηκώνεται, "εκσυγχρονίζεται". Η Αίγυπτος σε εμφύλια θρησκευτική διαμάχη. Η Λιβύη "απελευθερώνεται" από έναν "σατράπη" για να υποδου-λωθεί σε περισσότερους "εκσυγχρονιστές σατράπες". Στην ανατολική Αφρική  λιμός, πείνα και αρρώστιες. 

     Βρισκόμαστε στο έτος 2011. Στην Ασία, ζουν πια "ελεύθεροι" άνθρωποι, φοβισμένοι, αβέβαιοι, εξαγριωμένοι, "ζωντανοί νεκροί". Το Αφγανιστάν και το Ιράκ, μετά τη "σωτηρία" τους, "εκσυγχρονίστηκαν" με καμικάζι. Η Συρία, ετοιμάζεται κι αυτή να γίνει ο επόμενος στόχος των "γερακιών". Το Ισραήλ και η Παλαιστίνη συνεχίζουν τον "αγώνα" τους. Στην Κορέα, γίνεται "της Κορέας". Η Κίνα με τις πλημμύρες, τα τσουνάμι και τους σεισμούς. Η Ιαπωνία με την "παρ' ολίγο" πυρηνική καταστροφή. Η Τουρκία ανοίγει μέτωπα παντού και τα βάζει με όλους.

     Βρισκόμαστε στο έτος 2011. Στην Αμερική πολιτείες καταστρέφονται, λαοί προσπαθούν να επιβιώσουν, και η φύση παλεύει να αντέξει. Η Χιλή λίγο πριν έχει διασώσει τους ανθρακωρύχους της. Η Βραζιλία έχει κατολισθήσεις με νεκρούς, και καταστρέφει τον Αμαζόνιο. Στη Βενεζουέλα ο Τσάβες "ετοιμάζεται να φύγει". Οι αγανακτισμένοι έφτασαν και στις Η.Π.Α.

      Βρισκόμαστε στο έτος 2011. Στην Ευρώπη όπως και σε όλο τον πλανήτη, ο κόσμος ξεσηκώνεται, εξουσίες αλλάζουν, "αυτοκρατορίες" πέφτουν. Οι αγανακτισμένοι, είναι παντού. Στην Ιταλία ο Μπερλουσκόνι πνέει τα λοίσθια. Αρκετές χώρες, εικονικά υποφέρουν οικονομικά. Η Κύπρος προσπαθώντας να αποκαταστήσει τις ζημιές από την μεγάλη εκείνη "ύποπτη" έκρηξη, κάνει εξορύξεις. Η Ισλανδία προσπαθεί να "συγκρατήσει" εκείνο το ηφαίστειο που "ντουμάνιασε" την Ευρώπη. Και στην Ελλάδα, τα ξέρετε, από το πολύ μπέρδεμα στο τέλος θα γίνουμε όντως το "τρελοκομείον η Ελλάς".
     Ίσως να εκπληρώνονται προφητείες. Ίσως να βρισκόμαστε σε εκείνες τις εποχές που και Άγιοι ακόμα ήθελαν να μην τις ζήσουν. Ίσως από την πολύ εικονική πραγματικότητα που μας παρουσιάζουν, να έχουν μπερδευτεί και οι ίδιοι. Ο Καζαντζίδης το είπε λίγο πριν μας αφήσει "έρχονται χρόνια δύσκολα...".
      Είναι σίγουρο πώς υπάρχει ελπίδα. Επίσης σίγουρο είναι πως η Ελλάδα θα παίξει με κάποιο τρόπο σημαντικό ρόλο στη λύση του προβλήματος ( είτε ως πειραματόζωο πάνω στο οποίο ψάχνουν τη λύση, είτε από την "οπισθοφυλακή").
     Την ελευθερία, την έχουμε καταντήσει ασυδοσία. Η ελευθερία είναι "ορισμένη" και φτάνει μέχρι εκεί που επιβαρύνει τον συνάνθρωπό μας. Τώρα τα έχουμε ξεπεράσει αυτά τα όρια, και έχουμε "μπερδέψει" τις ελευθερίες μας μεταξύ τους. Φυλετικές, κοινωνικές, πολι-τικές, θρησκευτικές, ανθρώπινες ελευθερίες καταργούνται επιβαλλόμενες.
     Και ποιος κερδίζει από όλα αυτά!!!!!!!!!!
Τι σου είναι ο άνθρωπος......

Περί Ανθρώπων

   Προορισμός του ανθρώπου πάνω στη Γή, είναι να δημιουργεί ανθρώπους, με σκοπό τη διαιώνισει του είδους. Από τα πολύ παλιά χρόνια, αυτός ήταν ο σκοπός της "άφιξής" μας σ' αυτόν τον πλανήτη. Σκοπός του ανθρώπου δεν είναι η σωματική, πνευματική και ψυχική ανύψωσή του (με την εγωιστική έννοια). Όπως ξαφνικά ερχόμαστε, tabula rasa που έλεγαν οι λατίνοι, έτσι ξαφνικά και "γυμνοί" φεύγουμε.

   Εμείς ώς νοήμονα όντα, σκεφτήκαμε να προχωρήσουμε παραπάνω, και να προεκτείνουμε το σκοπό μας. Έτσι δε μας φτάνει μόνο να δημιουργούμε ανθρώπους, αλλά πλέον θέλουμε υπερδύναμους, μακρόβιους εώς και απέθαντους, αλώβητους, πάνσοφους ανθρώπους. Για το σκοπό αυτό πειραματιζόμαστε συνεχώς. Στην αρχή στα ποντίκια, και μετά σε ανθρώπους πειραματόζωα. Κι άν αποτύχει το πείραμα δεν πειράζει που δημιουργήσαμε ένα τέρας. Κανείς δεν θα νοιαστεί για την αποτυχία, όταν έρθει η επιτυχία. Αλλά η επιτυχία αργή, και ο κόσμος μας γεμίζει "τέρατα".

   Ο έλεγχος των ανθρώπων, είναι ισχυρό όπλο. Ποιός δεν θέλει να ελέγχει όλο τον κόσμο. Ποιος δεν θέλει να έχει υπό τις εντολές του άβουλα όντα. Και οι νοήμονες άνθρωποι, σιγά σιγά, χάνουν τη σκέψη ( αυτό το υπέροχο, σκέφτομαι άρα υπάρχω) και τη συνείδησή τους. Άβουλο όν, σημαίνει να μή σε νοιάζει η ζωή του άλλου. Άβουλο όν σημαίνει να μάχεσαι για ώφελος κάποιου άλλου. Άβουλο όν σημαίνει να εκτελείς εντολές σιωπηλά ή και αναίσθητα.

   Όταν ο σκοπός μας ήταν απλώς η δημιουργία Ανθρώπων, ζούσαμε χωρίς άγχος, ελεύθεροι και ήρεμοι, και το αποτέλεσμα ήταν καλοί άνθρωποι. Όταν ο σκοπός μας έγινε η δημιουργία υπεράνθρωπων, γεμίσαμε άγχος, γίναμε δούλοι, και το αποτέλεσμα είναι η δημιουργία άβουλων ανθρώπων.

Ελληνικών το φιλοσοφείν............