Περί Ευρώπης 2013

     Άραγε αυτό να είχαν στο μυαλό τους, αυτοί που δημιούργησαν την Ευρωπαϊκή Ένωση (πρώην Ε.Ο.Κ.) και αργότερα την ευρωζώνη; Μήπως τα κράτη που εισήχθησαν στο ευρώ(€), δεν ήταν έτοιμα γι αυτό;

     Είναι σαφές, ότι όποιος χτίζει παλάτια στην άμμο, αργά ή γρήγορα γκρεμίζονται. Το κακό με την Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ότι πολλά από τα κράτη-μέλη, θέλουν να επιβάλλουν τη στρατηγική τους, ενώ είναι ηλίου φαεινότερον, πώς υπάρχουν και εξωγενής παράγοντες που θέλουν να επηρεάσουν τα γεγονότα.

     Έτσι φτάσαμε στο σημερινό σημείο (2013), όπου από ότι φαίνεται, τελείωσαν οι αυτοδύναμες κυβερνήσεις που γέμιζαν υποσχέσεις τους πολίτες της χώρας τους, ενώ "έπασχαν" από την υλοποίησή τους. Ο κόσμος πλέον φαίνεται να αφυπνίζεται και να μη δέχεται τα "εύκολα" λόγια, γεμίζοντας τους δρόμους. Το δόγμα του "διαίρει και βασίλευε" προσπαθεί να επιβιώσει, αλλά απ' ότι φαίνεται "πνέει τα λοίσθια".

     Τα χρόνια της παγκόσμιας κρίσης (εικονικής ή πραγματικής), τα πράγματα φαίνεται να αλλάζουν. "Ίσως" αυτό να ήταν και το ζητούμενο, να αλλάξουν όλα προς το συμφέρον αυτών που κινούν τα νήματα! "Ίσως" να είμαστε τα πιόνια ενός "επιτραπέζιου" παιχνιδιού, και είμαστε τόσο ελεύθεροι να αποφασίζουμε, όσο μας αφήνουν! Υπάρχουν αυτοί, που σαν "βοσκοί" ξέρουν να επηρεάζουν και να κατευθύνουν τα "πρόβατα". 

     Η πολιτική έχει χάσει την αίγλη και το νόημά της, ενώ οι πολιτικοί έχουν χάσει τη συνείδησή τους. Αξίες διαχρονικές, είναι πλέον άγνωστες λέξεις γι αυτούς. "Οι γωνίες έχουν αμβλυνθεί" σε έννοιες πρώην αποτρεπτικές.

     Ελληνικό το φιλοσοφείν.... 

Περί ΟΧΙ

   Είμαστε στ' αλήθεια ευλογημένος λαός.

   Πάντα, όταν αμυνόμασταν είχαμε απέναντί μας περισσότερους αριθμητικά - ποσοτικά, αλλά λιγότερους ποιοτικά. Σαν λαός, εμείς οι Έλληνες, δεν έχουμε την αίσθηση του μέτρου. Τί κι άν πάσχιζε από τα αρχαία χρόνια ο Σωκράτης με το "παν μέτρον άριστον". Σε ειρηνικές περιόδους δεν είναι πάντα καλό αυτό, αλλά στους πολέμους που συμμετείχαμε, πάντα μας βοηθούσε. Δεν βλέπαμε τους χιλιάδες Πέρσες, που άνετοι έρχονταν να κάνουν "περίπατο" στην Ελλάδα. Ούτε τους Οθωμανούς, που δε λογάριαζαν τίποτα. Ούτε και τους Γερμανούς με την ποιό σύγχρονη για την εποχή της πολεμική μηχανη. Δε μας πτοούσαν αυτά, γιατί εμείς είχαμε το ελληνικό σθένος. Προστατεύαμε ιερά εδάφη. Είχαμε στο πλευρό μας την Παναγία και τον Χριστό. Ότι χαρακτηρίζεται ελληνικό και απειλείται μας πεισμώνει κι ενεργοποιεί τον εγωισμό μας. Τί κι αν λέγεται βραχονησίδα, ονομασία, προέλευση, ομάδα. Ότι χαρακτηρίζεται ελληνικό, έχει μία αόρατη ασπίδα που το προστατεύει και μία νοητή γραμμή που όποιος την περάσει καίγεται.

   Είμαστε μία απλή και μικρή κουκίδα στον χάρτη. Μία χώρα από τις πολλές του κόσμου. Όμως το αίμα των εκατομμυρίων προγόνων μας που χύθηκε, την έχει στοιχιώσει. Το ενεργειακό φορτίο που φέρει αυτή η χώρα, είναι άπειρο. Είναι σαν να πέρνεις μερικά απλά πανιά χρώματος μπλέ και μερικά απλά λευκά πανιά, που δεν σημαίνουν τίποτα. Όταν όμως ενωθούν κανονικά και δημιουργήσουν την Ελληνική σημαία, γίνονται όπλο.

   Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι η ιστορία επαναλαμβάνεται πάντα, κι αλίμονο σ' αυτόν που την ξεχνάει. Όπως έχω πεί και σε προηγούμενα άρθρα μου, η παράδοση είναι κάτι που πρέπει να παραδόσουμε. Κάτι που παραλάβαμε και δεν πρέπει να αλλοιώσουμε, αλλά να συνεχίσουμε. Έχουμε πόλεμο, σχεδόν κάθε πενήντα χρόνια, γι αυτό και το φρόνημά μας πρέπει να το διατηρήσουμε ψηλά. Δεν μπορούν να μας νικήσουν με τα διάφορα όπλα τους γι αυτό ενεργοποιούν την αλλοιώσει της συνείδησής μας. Όμως το ανοσοποιητικό σύστημα του έλληνα είναι, ακόμα τουλάχιστον, δυνατό. Άς έχουμε καθαρό μυαλό, και σίγουρα θα επιβιώσουμε. Γιατί η ζωή δεν είναι τίποτε άλλο από έναν αγώνα επιβίωσης......

Ελληνικών το φιλοσοφείν...........

Περί γενεών

   Ζούμε σ' έναν κόσμο, σε μιά εποχή, όπου τίποτε δεν πρέπει να μας εκπλήσει και όλα πρέπει να θεωρούνται αναμενόμενα. Όπου λέξεις σημαντικές και δημιουργικές, όπως η Ζωή, η Ειρήνη και η Ελευθερία, χάνουν την αξία τους και άλλες ασήμαντες και καταστροφηκές, όπως (οι αντίθετες αυτών που προανέφερα) ο θάνατος, ο πόλεμος και η δουλεία, αποκτούν υπεραξία. Κάντε το τέστ και θα με καταλάβετε. Πείτε θάνατος, πόλεμος ή δουλεία( και δουλειά να πείτε το ίδιο είναι). Θα σας φανούν έννοιες τόσο οικίες και καθόλου τρομακτικές. Τις ακούμε κάθε μέρα και πλέον δεν μας συγκινούν.Έχουμε πάθει ανοσία γιατί ξεχάσαμε ή δεν γνωρίζουμε τη σημασία τους. Μας φαίνονται απλές λέξεις.

   Φτάσαμε στο σημείο να φοβόμαστε την ιδέα να ζήσουμε, με ότι σημαίνει αυτό, και να θεωρούμε ποιό "καθημερινό"- εύκολο το να πεθάνουμε. Χάσαμε τη αίσθηση του μέτρου και του αυτοελέγχου ( για τον οποίο πάσχιζε ο Σωκράτης ). Έχουμε περάσει από την χαλαρότη-τα του 70's στην υπερβολική συντήρηση του 07's.

   Η γενιά η δική μας, είναι τόσο άτυχη που ζεί σε μια τέτοια εποχή. Μας φαίνεται δύσκολη ( η εποχή ), όπως φαινόταν και στον πατέρα μας η δική του, και στον παππού μας η δική του, κ.ο.κ. Πιστεύουμε πως αν ζούσαμε στο παρελθόν, θα ήταν ποιό εύκολα τα πράγματα.
Παλεύουμε να ζήσουμε, όμως είναι πολύ δύσκολο να επιβιώσης σε μια τέτοια κοινωνία. Τα προβλήματα του παρελθόντος, έχουν οξυνθεί. Η ανεργία, οι σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων, κ.λ.π. Είναι πολύ λυπηρό να υπάρχουν τόσοι μόνοι άνθρωποι. Να μην μιλάμε μεταξύ μας. Καίγεται και υποφέρει ο συνάνθρωπός μας μερικά χιλιόμετρα μακριά, και σπεύδουμε να τον βοηθήσουμε. Μόλις όμως βγούμε από την πόρτα του σπιτιού μας και αντικρίσουμε τον γείτονά μας, ούτε καλημέρα.....

   Η παράδοση, είναι αυτά που μας παρέδωσαν οι πρόγονοί μας, τα ήθη κι τα έθιμά μας, η ιστορία μας. Αυτά τα παρατήσαμε και αυτό που εμείς θα παραδώσουμε στους απογόνους μας θα είναι μόνο τα προβλήματα (οξυμένα) και η απαισοδοξία.

   Είμαστε άτυχοι που ζούμε σε μια τέτοια εποχή γιατί δεν έχουμε προετοιμαστεί γι αυτήν.    
   Πάντα υπήρχαν προβλήματα, αλλά οι άνθρωποι ήταν ποιό σκληραγωγημένοι κι έτοιμοι για την εποχή τους.

Ελληνικών το φιλοσοφείν......

Περί Ποντίων

   Βρισκόμαστε μερικά χρόνια πίσω, το έτος 1922μ.χ. Στην Ελλάδα έχουμε εκλογές και ο τότε υποψήφιος Ελευθέριος Βενιζέλος, υπόσχεται πως σε περίπτωση εκλογής του, θα επαναφέρει πίσω τον ελληνικό στρατό που προέλαυνε στν Μικρά Ασία( όπως και στις μέρες μας ο αμερικανός πρόεδρος έλεγε για τον αμερικανικό στρατό που βρίσκεται στο Ιρακ). Ο Ε. Βενιζέλος εκλέγεται αλλά αντί της δέσμευσής του, αφήνει τον στρατό εκεί που βρισκόταν. Οι ξένες δυνάμεις που πάντα μας "βοηθούσαν", βλέποντας τα επεκτατικά σχέδιά μας σταματούν να μας υποστηρίζουν και στρέφονται στον Κεμάλ. Και κάπου εκεί αρχίζει η αντίστροφη μέτρηση. Εντός των συνόρων μας υπάρχει αναταραχή και η τύχη του Ελληνικού στρατού στην Μικρά Ασία έχει προδιαγραφεί. Οδεύουν προς τον χαμό. Καταφέρνουν με χίλια ζόρια να φτάσουν στον Σαγγάριο, αλλά το κλίμα αντιστρέφεται και ο κυνηγός γίνεται θήραμα. Οι "φίλοι" μας Τούρκοι πραγματοποιούν μία από τις χειρότερες γενοκτονίες. Σφάζουν, καίνε, λεηλατούν μέρη που ακόμα και σήμερα φωνάζουν πως είναι ελληνικά. Σαμψούντα, Κερασούντα, Σινώπη, Σμύρνη και πολλές ακόμα περιοχές μεταμορφώνονται σε ερείπια και πόλεις-μνήματα. Ο αριθμός των θυμάτων δεν έγινε ποτέ γνωστός, και μόνο με προσεγγίσεις μπορούμε να μιλάμε.

   Μόλις πρίν από μερικά χρόνια, καθιερώθηκε στην Ελλάδα, η 19 Μαϊου ώς η ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ποντίων. Οι Τούρκοι ούτε που να ακούνε για γενοκτονία δεν θέλουνε.    

   Σήμερα υπάρχουν εναπομείναντες Πόντιοι στα μέρη που εφέκαμεν οπίς, οι οποίοι άν κι έχουν για διδασκάλους τους γκρίζους λύκους, πάραυτα δεν ξεχάσαν ούτε τη γλώσσα, ούτε τα ήθη κι έθιμα.

   Από το 1453 την χρονιά της αλώσεως της Κωνσταντινουπόλεως, περιμένουμε εκείνη την ημέρα του επαναπατρισμού.

   Είναι δύσκολο να μεγαλώνεις ακούγοντας για μέρη και ιστορίες, μέσα από τραγούδια και αφηγήσεις, και να μην έχεις δει τίποτα από αυτά. Αρωθυμίας.

Ελληνικών το φιλοσοφείν...........

Περί ού ο Λόγος

   Λένε ότι τα γραπτά μένουν και τα λόγια χάνονται. Είναι μία άποψη, που αρχίζω να μην αποδέχομαι και θα προσπαθήσω να επιχειρηματολογήσω..

   Ο προφορικός Λόγος, ήταν η πρώτη μορφή Λόγου από γενέσεως του ανθρώ-που. Στην αρχή δημιουργήθηκαν οι φωνές, δηλαδή τα φωνήεντα α,ε,η,ο. Η συνεν-νόηση, βασιζόταν στον ήχο που παραγόταν από την εκφώνηση του κάθε γράμματος, και οι διαφορές βασίζονταν στο "σύρσιμο' του ήχου. Στη συνέχεια προστέθηκαν μερικά σύμφωνα ( συμ-φωνα > συν-φωνήεντα ) για την καλύτερη διάκριση του νοήματος των ήχων.Οι παραγόμενες λέξεις ήταν προσπάθεια μίμησης των ήχων που ακούγονταν στη φύση. Γάββ - Γάβγισμα, Μουυ - Μουγκρητό, θρρρ - Θρόισμα, κ.λ.π. Στην πορεία του χρόνου, δημιουργήθηκαν άπειρες λέξεις και ο αριθμός των γραμμάτων οριστικοποιήθηκε, και πήρε τη μορφή που γνωρίζουμε σήμερα.

   Αν θεωρήσουμε ότι στην αρχή ειπώθηκε ένα γράμμα - ήχος, στην πορεία Λόγος τον Λόγο, φτάσαμε στο σήμερα. Σε κάθε γενιά ανθρώπων δηλαδή προσετίθετω κάποιο ή κάποια γράμματα - ήχοι. Έμενε κάτι να θυμίζει και να συμπληρώνει τον προηγούμενο.

Οπότε και ο προφορικός Λόγος μένει, όχι βέβαια στην ποσότητα του γραπτού. Ο προφορικός Λόγος παλιά, και μερικές φορές και σήμερα, είχε την ίδια αν όχι μεγαλύτερη αξία από τον γραπτό. Ο προφορικός Λόγος ήταν συμβόλαιο.

   Ο Λόγος είναι η γλώσσα που μιλάνε οι κάτοικοι κάποιας χώρας. Ο Λόγος μας ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους κατοίκους αυτού του πλανήτη. Ο Λόγος είναι ο κωδικός επικοινωνίας μεταξύ των ανθρώπων. Ο Λόγος είναι διαμορφωμένος αέρας, βγαίνει από τα πνευμόνια διαμορφώνεται στον εγκέφαλο και εκτονώνεται από το στόμα. Ο Λόγος είναι η αιτία που ψάχνει αφορμή. Ο Λόγος μας κρατάει ζωντανούς. Η ιστορία γράφτηκε από συγκεντρωμέ-νους προφορικούς Λόγους.

   Ο Λόγος δεν διαμορφώνεται μόνο, αλλά πολλές φορές παραμορφώνεται, περιορίζεται ή επιβάλλεται. Ο Λόγος όταν χάνει την ελευθερία του δεν έχει αξία.

   Ο Λόγος είναι η αρχή, αυτό που ενεφύσυσε ο θεός στον άνθρωπο για να του δώσει ζωή, και τέλος, ώς μεταθανάτιος βρόγχος.

   Αφορμή γι αυτό το ανάγνωσμα, ήταν το τραγούδι των αδερφών Κατσιμίχα "Σχήμα Λόγου".

Ελληνικών το φιλοσοφείν......